Allemaal beestjes!

Als het donker wordt in Bohicon, zie je niet zoveel mensen meer op straat. Het is ook levensgevaarlijk: er is bijna geen straatverlichting, maar het verkeer gaat aan hetzelfde tempo door als overdag.
Het is wel niet omdat je niemand ziet, dat je ze niet hoort: het uitbundige gelach en gepraat/geroep blijft aanwezig. De kippen en honden blijven geluiden maken, de potten en pannen blijven in actie, de vuurtjes blijven knisperen en ook de krekels gaan gewoon door. Voeg daarbij ook nog eens de mango’s die luid op de grond en meestal op de daken vallen en je hoort ons dagelijks Afrikaans orkest.
Over die mango’s hoor je mij niet klagen: het seizoen begint en er staan 2 ‘manguiers’ op onze binnenkoer: binnenkort eten we niet anders meer: heerlijk!

We hebben ook enkele nieuwe huisdiertjes: de kleine miertjes kom je overal tegen, zowel binnen als buiten, altijd druk in de weer. Ze storen niet, je kijkt er zo over. De eerste dag op ons appartement werden we verwelkomd door een heuse hagedis in de douche. Hij bleef rustig op de muur zitten en na de douche deden we de deur dicht. De volgende dag had hij blijkbaar zijn weg terug naar buiten gevonden.
Als je een dag de vuilbak binnen laat staan, zit je huis vol verrassingen: enorme mieren, die wel even rap als de vuilbak weer buiten zijn. Er zijn ons ondertussen ook al 2 kakkerlakken komen vergezellen maar onze vriendjes, de kleine mieren, hebben er komaf mee gemaakt: op een paar uurtjes was de eerste opgepeuzeld. De tweede is naar buiten verdwenen.
Eergisteren mochten we weer met een nieuw beestje kennismaken: een soort kruisspin, maar dan in nogal groot formaat. We konden ze niet vangen en buiten zetten: ze was te snel.
Buiten is het voor de libellen blijkbaar paringstijd: ze zijn hier op zich al redelijk groot maar met 2 zijn ze nog impressionanter.
De enige straatverlichting in de straat, hangt aan ons huis. Daardoor kunnen we ’s avonds de motten bestuderen die zich eronder verzamelen. Ik zou er jullie graag foto’s van tonen. Het zijn allemaal beestjes die we in België ook kennen maar dan wel in heel andere vormen, kleuren en/of formaten.

Zoals jullie kunnen lezen hebben we gezelschap genoeg: als het geen buren, collega’s, chauffeurs of kinderen zijn, zijn er nog altijd genoeg gekke beestjes. Ik ben benieuwd wie ons vanavond zal verrassen.

Naast de geluiden en de diertjes verdienen nog een paar andere zaken een vermelding. Ten eerste: de namen. Je hebt de gewone André’s, Inez’s en Irène’s, maar ook: Dieu-Donné, Kazimir of Wisdom. Er zijn er nog maar die ben ik vergeten.
De bordjes op auto’s, moto’s of zaken zijn ook best grappig: Dallas-coiffure, Tresses “Grâce à Jésus”, auto-école “La Vérité”of buvette “La nouvelle solution”.
Op veel auto’s en moto’s staat iets over tijd. Dat hebben ze hier in overschot en ze nemen hem ook. We hadden niet anders verwacht. We verschoten dan ook toen de ons toegewezen chauffeur deze ochtend zei: “Vous avez du retard.” We kwamen namelijk om 7u33 buiten, amper 3 minuten te laat.

Maar kijk, weer een verrassing bij. Ze blijven maar komen! Maar ik ben er zeker van dat we net die zullen onthouden: de contrasten. En niet alleen die met België, maar ook die tussen de verschillende steden of dorpen hier, tussen de mensen, de beestjes en het ons aangeleerde Frans en dat van hier. Maar dat is voor een volgende keer.